Текст песни
Ona…
Siz ketdingiz…
Uy jim bo‘lib qoldi…
Lekin eng og‘iri…
Men dadamni ham yo‘qotdim sizdan keyin…
Siz ketgach uyimiz sukutga cho‘mdi,
Kulgu o‘rnini og‘ir jimlik egalladi.
Dadam qarab turar bo‘sh eshik tomon,
Go‘yo siz qaytadigandek yuragi aldandi…
Bir paytlar kuchli edi — tog‘dek otam,
Endi esa sinib borar sekin, asta.
Ko‘zida yoshni yashirar mendan,
Lekin sezaman… yuragi chil-chil bo‘lgan…
Ona, sizsiz u boshqa odam bo‘lib qoldi,
So‘zlari kam, nigohi uzoqqa toldi.
Siz ketgach men yetim emas…
Lekin dadam… ichidan yetim bo‘lib qoldi…
Dadamni sizdan keyin yo‘qotdim, ona,
U tirik… lekin yuragi siz bilan ketgan yana.
Men qarab turaman, nima qilay bilmay,
Otamni tasalli berolmay… ichimda yonaman yana…
Dadamni sizdan keyin yo‘qotdim, ona,
Uning kulgusi ham endi begona.
Men o‘g‘ilman — kuchli bo‘lishim kerak,
Lekin ichimda yig‘layman… sizni sog‘inib yana…
Kechalari jim o‘tiradi yolg‘iz,
Sizning rasmingizga tikilib beiz.
Gapirmaydi… lekin ko‘zlari aytar,
“Seni sog‘indim” degan so‘zsiz iz…
Birga ichilgan choylar esiga tushar,
Birga o‘tgan yillar yuragini ezar.
Men yonidaman — lekin u yolg‘iz,
Chunki qalbining yarmi siz bilan ketgan, ona…
Ona, qanday yupatay dadamni ayting,
Qanday qaytaray uning kulgusini, qayting…
Men o‘g‘ilman — lekin ojizman hozir,
Ikki yurak dardini ko‘tarolmayman… tushuning…
Dadamni sizdan keyin yo‘qotdim, ona,
U yashayapti… lekin ichida yo‘q yana.
Men esa ikkovingizni sog‘inib yashayman,
Biri ketgan… biri esa sinib qolgan yana…
