Rustam Sevaman desa

Yorim…
Agar bir kun…
Sevaman desa…

“Yorim sevaman desa”
Baxtni chindan sezardim
Bor mehrimni berardim.
Keng jahonni kezardim
Yorim sevaman desa.

Yorim sevaman desa
Yuragim uchib ketar
Bir og‘iz so‘z bilan ham
Butun dunyo o‘zgartar
Yorim sevaman desa

O‘n sakkizga to‘lardim
Ich-ichimdan kulardim.
Hammadan ko‘p suyardim
Yorim sevaman desa.

Dasta gul olib kelib
Shamolday to‘zg‘ib yelib.
Kutardimda sevinib
Yorim sevaman desa.

Yorim sevaman desa
Yuragim uchib ketar
Bir og‘iz so‘z bilan ham
Butun dunyo o‘zgartar
Yorim sevaman desa

Ko‘ngliga xo‘p qarardim
Axvoli ne so‘rardim.
Har ishga ulgurardim
Yorim sevaman desa.

Kechardim dunyolardan
Olisman samolardan.
O‘zardim hayollardan
Yorim sevaman desa.

Unutardim tashvishlar
Qalbimda zo‘r kechmishlar.
Ortda qolar mish-mishlar
Yorim sevaman desa.

Yorim sevaman desa
Hayotim nurga to‘lar
Birgina shu so‘z bilan
Barcha orzular bo‘lar
Yorim sevaman desa

Bo‘lardim vafoli yor
Ko‘rsatib go‘zal diydor.
Bermasdim zarra ozor
Yorim sevaman desa…