Rustam, Roxila HIJRON TIĞI

Falak fazli manga bo‘ldi tor,
Hijron tig‘i bag‘rimni tildi…
Ko‘zim yoshi misli zahri mar,
Olam endi motamzor bo‘ldi…

Muhabbatning o‘ti beomon,
Vujudimni ayladi ado…
Sensiz oqmas tomirimda qon,
Ishq dardiga topmadim davo…

Hijron… yuragimni tilgan hijron…
Sensiz men — yo‘qman bu dunyoda jon…
Har nafasim seni chorlaydi…
Dardlarimni kim tinglaydi…

Hijron… qalbimni yondirgan olov…
Sensiz bu hayot — faqat azob…
Kelgin endi… kechikma…
Yuragim seni kutadi…

Mahkama qur, hukmingni o‘qi,
Jallod bo‘lib boshimni kesgil…
Hijron uzra dorlarni to‘qi,
Gunohimni sog‘inch deb bilgil…

Qayta ura boshlasa yurak,
Bu hukmning zahri ham boldir…
Sendan boshqa kim menga kerak?
Qalbing aro bir umr qoldir…

Arshga yetgay ohu zorim boz…
Sog‘inchlarim ummonga hamdam…
Qalbim kuyi — navoli ovoz…
Ruhim aro bitmas alam, g‘am…

Qaytsang agar — baxt bo‘lar paydo…
Zulmat ichra porlagay quyosh…
Mangulikka aylab tavallo…
Visolingga qo‘ygum mahzun bosh…

Hijron… hijron…
Yuragim seni kutar…