Текст песни
Chiroy…
Bu abadiy emas…
U — mehmon…
Lekin ba’zi go‘zalliklar… yurakda qoladi…
Chiroylik — siz mehmon, qizg‘aldoq misol,
Bir kun ochilib, bir kun so‘lar jamol.
Bahor bag‘rida qisqa umr bilan,
Ko‘zni rom etar-u, ketar jim, beiz hol…
Qizg‘aldoq qip-qizil — ko‘ngilni olar,
Ammo shamol esse — bargini yo‘qotar.
Go‘zallik ham shunday — o‘tkinchi lahza,
Uni asramagan — oxir pushaymon bo‘lar…
Yuzdagi jamol emas — qalbdagi nur qoladi,
Vaqt o‘tadi, chiroy ham asta so‘nadi.
Ammo iymon, hayo, mehrli nigoh,
Ayolni abadiy go‘zal qilib qo‘yadi…
Chiroylik — siz mehmon, qizg‘aldoqdek nozik,
Bir lahza yashaydi, ammo ta’siri chuqur iz.
Ayolni bezar bu faqat bir qism,
Asl go‘zallik — uning pok qalbi, toza yuz…
Chiroylik — siz mehmon, ketarsiz baribir,
Lekin qalb go‘zalligi qoladi umrboqiydir.
Kim ichini asrasa — o‘sha chin go‘zal,
Qizg‘aldoq so‘lar… ammo mehr yashar baribir…
Ko‘p ko‘rdim jamolga aldanib qolganlarni,
Yuzga qarab baho bergan insonlarni.
Lekin vaqt keladi — haqiqat ochilar,
Chiroy emas, qalb saqlaydi insonni…
Ayol — bu nafaqat go‘zal chehra,
U — mehr, sabr, iymonning sehri.
Ko‘zlari nurli bo‘lsa, qalbi pok bo‘lsa,
Ana o‘sha go‘zallik hech qachon so‘nmas…
Qizg‘aldoq gullaydi — lekin vaqtincha,
Ayol go‘zalligi — yashar ich-ichda.
Kim qalbni asrasa, kim mehr ulashsa,
O‘sha go‘zal qoladi har bir nafasda…
Chiroylik — siz mehmon, qizg‘aldoqdek o‘tkinchi,
Ammo qalb go‘zalligi — abadiy nurli.
Ayolni ayol qilgan — bu uning ichki olami,
Ana o‘sha go‘zallik — eng ulug‘, eng chinli…
