Текст песни
Kun keladi…
Qadamlar sekinlashadi…
Qo‘llar qaltiraydi…
Shunda yoningda kim qoladi…?
Farzand…
Yillar o‘tib sochlarimga oq tushdi,
Qadamlarim og‘irlashdi — kuchim sustdi.
Bir paytlar men suyanch edim hammaga,
Endi esa suyanch izlab yuragim titradi…
Qo‘llarimda ko‘targan edim seni men,
Tunlar uxlamay asragan edim seni men.
Bir kulishing menga jahon bo‘lardi,
Bugun esa ko‘zlaringdan izlayman o‘sha mehrni men…
Hayot aylanish — bugun sen, ertaga men,
Vaqt o‘tadi, o‘zgartirar har bir damni sekin.
Men bergan mehr qaytib kelar bir kun,
Shunda bilinar kim kimga tirgak bo‘lgan chin…
Qariganimda tirgak bo‘lgan farzandim,
Senda mening bor umrim, bor umidim.
Bir qarashing — menga kuch, menga davo,
Sen bor ekansan — men yiqilmayman, bolam…
Qariganimda tirgak bo‘lgan farzandim,
Sen — mening davomim, sen — mening nomim.
Qo‘limdan tutgin, yo‘qotma meni,
Men seni ulg‘aytirdim… endi sen asra meni…
Hayot ko‘p sinadi, yo‘llar tor bo‘ladi,
Ba’zan eng yaqin ham uzoq bo‘lib qoladi.
Lekin farzand mehridan kuchli narsa yo‘q,
U yoningda bo‘lsa — qalb hech qachon sinmaydi…
Men seni o‘rgatdim to‘g‘ri yo‘lni tanlashni,
Halol yashab, har bir dardni bardosh bilan yengishni.
Endi esa o‘sha saboqlarni esla, bolam,
Otangni yolg‘iz qoldirmay yonida turishni…
Bir kun men ketarman — bu dunyo qoladi,
Lekin ismim senda yashab qoladi.
Meni eslasang bosh egib duo qil,
Shu yetar menga… shu mening baxtim bo‘ladi…
Qariganimda tirgak bo‘lgan farzandim,
Senda mening oxirgi umidim.
Yoningda bo‘lsam — bu menga jannat,
Sen — mening faxrim, eng katta boyligim…
