Текст песни
Muhabbat…
Nega yig‘laydi…?
Axir u baxt berish uchun yaratilgandi…
Muhabbat yig‘laydi — yolg‘onlar ichida,
Soxta so‘zlar, sovuq qalblar ichida.
Bir vaqtlar pok edi, ishonchga to‘la,
Bugun esa adashdi insonlar qo‘lida…
Ko‘zlar kuladi, yurak esa yig‘laydi,
Sevgi nomidan yana kimdir aldaydi.
Bir lahza his uchun umrlar sindi,
Muhabbat jim turib… ichidan qon yig‘laydi…
Kim aybdor — sevgi yo inson o‘zi?
Nega sovib qoldi mehrning ko‘zi?
Qalbni tushunmay, o‘yin qilganlar,
Muhabbatni aylantirdi dardning so‘ziga…
Muhabbat yig‘laydi — nega, ayting nega?
Axir u kelgandi baxt olib kelishga.
Nega uni sindirdi sovuq yuraklar,
Nega u aylandi og‘riqli ertakka…
Muhabbat yig‘laydi — eshitasizmi siz?
Jim turgan qalblarda bor uning nidosi.
Agar chin sevsangiz — asrang uni,
Chunki sevgi — bu yurakning eng pok duosi…
Bir qarash bilan boshlangan ertaklar,
Ko‘pida tugaydi jim va iztiroblar.
“Sevaman” degan so‘zlar yengil bo‘ldi,
Og‘ir esa bo‘ldi uni asrash yo‘llar…
Qalbni tushunish — eng katta san’at,
Har kimga ham nasib emas bu ne’mat.
Sevgi berilgan — uni yo‘qotmang,
Aks holda qoladi faqat armon, faqat hasrat…
Bir kun keladi — muhabbat qaytadi,
Lekin bu safar faqat pok qalbni tanlaydi.
Soxta tuyg‘ular ortda qoladi,
Chin sevgi faqat chin yurakda yashaydi…
Muhabbat yig‘laydi — ammo o‘lmaydi,
U yana bir qalbda yashashni boshlaydi.
Kim uni asrasa — baxt topadi,
Kim uni sindirsa… o‘zi ham yig‘laydi…
