Текст песни
Bir tomir edi…
Bir nonni bo‘lishgan aka-uka…
Qanday qilib oraga sovuqlik kirdi…?
Bir hovlida ulg‘aygan ikki yigit,
Bir kulgu, bir orzu — bitta taqdir.
Yelka-yelka turib yenggan sinovlar,
Bugun nega ko‘ngillarda g‘ubor, yashirin iztirob…
Bir so‘z yetdi — ko‘ngilga sovuq tushdi,
Shubha urug‘i sekin unib chiqdi.
Kimdir gap tashladi, kimdir ishonib qoldi,
Mehr o‘rniga oraga begona devor qurildi…
Ayb kimda — aytish oson, ko‘rish qiyin,
Haqiqat — ikki yurakda ham yashirin iz.
Bir og‘iz kechirim yengil qilardi hammasin,
Lekin g‘urur baland — yuraklar jim, til esa tiz…
Aka-uka orasiga tushgan bu ayriliq,
Bir ayb emas — bu sinov, og‘ir haqiqatlik.
Mehrni asrang — u oltindan ham qadrli,
Bir so‘z bilan buzilmasin qon bilan bog‘liq birlik…
Aka-uka orasiga tushmasin bu sovuqlik,
Bir oila — bir tomir, uzilmasin bu ip.
Kim haq, kim nohaq — vaqt ko‘rsatadi baribir,
Eng to‘g‘ri yo‘l — yarashuv, eng katta boylik — birlik…
Uylar ajraldi, ko‘chalar ham begona,
Yaqin turgan bo‘lsa-da qalblar uzoqda.
Onaning ko‘zida yosh, ichida ming dard,
“Farzandlarim yarashsin…” — deya duo har dam…
Bir vaqtlar bo‘lingan nonning hidi bor,
Bugun esa eshiklar yopiq, gaplar tor.
Kim yutdi bu jangda… hech kim yutmadi,
Yutqazdi faqat mehr… va pok ishonchlar…
Bir qadam tashla — yuraging yengillashar,
Bir so‘z ayt — ko‘ngildagi muzlar erib tushar.
Aka-uka — bu nasab, ajralmas rishta,
Uni asrash — eng katta savob, eng ulug‘ ishda…
Aka-uka orasiga tushgan bu ayriliq,
Hech kimga foyda bermas — faqat qoldirar og‘riq.
Bugun yarashing… kech bo‘lishidan oldin,
Chunki ertaga afsus ham qaytarmas o‘tmishni…
