Текст песни
Nega yig‘laysiz, ayting oshiqlar,
Sevgi-ku qalbga berilgan ne’mat…
Kulgu ham unda, dard ham yashirin,
Baxt ham, hijron ham — bitta hikmat…
Bir qarash bilan boshlanar hislar,
Bir tabassumda yonar yuraklar…
Kecha quvonch edi, bugun sog‘inch,
Sevgi ichida ming xil sirlar…
Ko‘ngil ishq bilan gullar gohida,
Ba’zida esa so‘lib qoladi…
Birgina so‘z ham yetar yurakka,
Ba’zan esa umid so‘nadi…
Nega yig‘laysiz oshiqlar ayting,
Sevgi sizlarga ne berdi axir…
Bir kun kuldirib, bir kun yig‘latib,
Yurakni qiladi ming bora sabr…
Nega yig‘laysiz oshiqlar yana,
Axir sevgi ham sinov emasmi…
Kimdir topadi unda o‘z baxtin,
Kim uchundir u armon emasmi…
Kimdir kutadi umid bilan yashab,
Kimdir unutib ketadi asta…
Kimdir sevadi oxirigacha,
Kimdir yo‘qotib qo‘yadi asta…
Ko‘zlarda yashar aytilmagan gap,
Yurakda qolgan armonlar bor…
Sevgi deb yashab o‘tganlar ko‘p,
Ammo baxt topgan kamroq bor…
Sevgi… bu dardmi yoki ne’mat…
Nega yurakni shuncha sinaydi…
Yig‘lagan oshiqlar ham bir kun…
Balki kulishni yana o‘rganar…
Nega yig‘laysiz oshiqlar ayting,
Sevgi sizlarga ne berdi yana…
Har bir dard ortida yashirin baxt bor,
Bir kun topasiz o‘sha manzilingizni…
Nega yig‘laysiz oshiqlar…
Yig‘lamang… sevgi hali tirik…
Yuraklar yana sevishni biladi…
Va yana umid qiladi…
