Текст песни
Beshigiga qarab yig‘lar onalar…
Bo‘sh tebranar jimjit tunlarda…
Allohdan so‘rar birgina mo‘’jiza,
Bir ovoz… bir kulgu… shu uyda…
Qo‘llari bo‘sh, bag‘ri to‘la sog‘inch,
Ko‘zlarida sukut, yurakda nolish…
Boshqa uyda bolalar kuladi,
Bu uyda esa jimlik — dardli tinch…
Alla aytmoqchi, lekin kimga aytsin,
Yuragi to‘la mehr — kimga bersin…
Ko‘ksida yig‘lar aytilmagan so‘z,
Ko‘zidagi yoshni kim sezsin…
Beshigiga qarab yig‘lar onalar,
Bo‘sh qolgan uyda yangrar armonlar…
“Onajon” degan bir og‘iz so‘zni,
Kutib yashar sokin bu jonlar…
Beshigiga qarab yig‘lar onalar,
Duolarda yashar umidlar…
Bir kun berar deb Alloh ne’matini,
Sabr bilan o‘tar bu tunlar…
Har tong ochilib yana qo‘l duoga,
Ko‘z yosh aralash shukr aytar yana…
Kim biladi yurakdagi alamni,
Faqat Alloh bilur bu dardni yana…
Ko‘chada ko‘rsa bir bola kulsa,
Ichida bir nido jim urar yurakka…
Kulib qaraydi, lekin ich-ichida,
Yana bir og‘riq tushar ko‘ngilga…
Ey Alloh… bir bor mehr ber…
Bu bag‘riga bir jon ber…
Bu sokin uyga kulgu sol…
Bir kichkina mehmon ber…
Beshigiga qarab yig‘lar onalar,
Ammo sabr bilan yashar ular…
Alloh sinov bergan banda bo‘lsa,
Bir kun berar — deb ishonar ular…
Beshigiga qarab yig‘lar onalar…
Ko‘zlarida yosh… yurakda umid…
Bir kun kelib to‘ladi bu bag‘ir…
Va tugaydi bu og‘ir hasrat…
