Текст песни
Singlimni yig‘latgan bu qanday dunyo…
Ko‘zidagi kulguni kim olib qo‘ydi…
Kecha kelin bo‘lib chiqqan edi u,
Bugun esa ko‘z yoshini yashirmay qo‘ydi…
Oppoq orzular bilan ketgandi bir kun,
Oq ro‘mol ichida kulgusi bilan…
“Baxtli bo‘laman” deb ishongan edi,
Kim bilibdi qaytar dard bilan…
Uyiga qaytdi ko‘zlari namlab,
Lablarida sukut, yuragi yig‘lab…
“Yaxshiman” deydi, lekin bilaman men,
Ich-ichidan sinib ketgan u shunday…
Singlimni yig‘latgan dunyo, ayt nega,
Kim unga buncha og‘riq berdi yana…
Bir ayol qalbini sindirish osonmi,
Bu adolatmi yoki sinov yana…
Singlimni yig‘latgan dunyo, eshit meni,
Men uning ko‘z yoshiga chidolmayman…
U kulishi kerak edi baxtdan,
Nega endi yig‘laydi har kecha…
Kimdir tashlab ketdi, qadri bilinmay,
Sevgi o‘rniga alam berib ketdi…
Bir umrga yetar dardni qoldirib,
Orqasiga qaramay chiqib ketdi…
Men aka sifatida yonida turib,
Ko‘z yoshlarini artaman jim…
Hech kimga bermayman yana uni,
Endi u mening qalbimning bir bo‘lagi…
Singlim… yig‘lama…
Sen bunga loyiq emassan…
Bir kun keladi… yana kulasan…
Men yoningdaman… har doim…
Singlimni yig‘latgan dunyo, eshit meni,
Endi u yolg‘iz emas bu yo‘lda…
Men bor ekanman, u yiqilmaydi,
Yuradi yana boshini ko‘tarib oldinga…
Singlimni yig‘latgan dunyo…
Bir kun kuldiraman uni yana…
Ko‘z yoshlar o‘rniga kulgu qaytar,
Shu umid bilan yashayman yana…
