Rustam, Roxila SOQIY VA TAVBA

Ey soqi, quy gil maying,
Dunyo g‘amin unutayin…
Dilxunlikdan charchadim,
Ko‘ngilginamni xushlayin…

Yor hijron solur yurakka,
Vasli menga bo‘lsa uzoq…
Quy soqi, may ichaylik,
Hijronlarga qo‘yib tuzoq…

Ey soqi… quy gil mayni…
Ko‘nglim yonar, topmay joyni…
Dardlarimni yuvsin bu may…
Unutayin bu dunyoni hay…

Ey soqi… yana quygin…
Yuragimni bir oz tuygin…
Hijron meni yondiradi…
May ichib ham bitmaydi…

Ey soqi, quy gil mayni,
Mayli chaling kuy ila nay…
Shu kuylarda sarxushmanam,
Ro‘yi zamin go‘sham menga…

Yupanchdirki yolg‘iz Alloh,
May to‘la qadah menda…
Boshdan oyoq gunohim bor,
Ko‘nglim senda… ko‘nglim senda…

Mayxur bo‘lib qolmay bunda…
Bas… soqi bo‘ldi bugun…
Ichmayman may endi sira…
Diydor kerak aslida…

Maydan sira bitmas alam…
Tavba qildim boshim egib…
Allohimdan umidim ko‘p…
Ko‘nglim osmon yorar ketib…

Ey soqi… endi bas qil…
May emas… Haq yo‘lin bil…
Ko‘nglim endi poklik tilar…
Diydor sari yurak borar…