Rustam, Roxila SINIFDOSH QIZ

Ko‘chadan bo‘shanar edi yo‘llarimiz,
So‘nggi ayolgacha sot orzularimiz.
Yonma-yon yurar edik so‘zsiz onda,
Hamma “sevgi” derdi, biz esa do‘st edik.


Derding — ko‘zing boshqacha boqardi,
Lekin qalbim buni sevgi demasdi.
U ham bilmasdi, men ham bilmasdim,
Nega shuncha gap bo‘ldi atrofimizda.


Sinfdosh — qish-qish, sevgi emas,
Buni hamma ham tushunavermas.
Do‘stlik ham bizni adashtirar ko‘zlarda,
Ammo qalb yolg‘ondan gapirmas.


Bir partada kulgan oddiy damlar,
Daftar chetidagi kulgili rasmlar.
Vaqt o‘tdi — yo‘llar sekin ajraldi,
Ammo o‘sha ko‘cha xotiramda qoldi.

Bugun ortga qarab jilmayaman jim,
O‘sha kunlar beg‘ubor va botir.
Sevgi emas edi, lekin qadrli,
Chunki chin do‘stlik — kamyob narsa.


Sinfdosh — qish-qish, sevgi emas,
Buni hamma ham tushunavermas.
Do‘stlik ham bizni adashtirar ko‘zlarda,
Ammo qalb yolg‘ondan gapirmas.