Rustam ONA TOBINGIZ QOCHMASIN

Ona tobingiz qochmasin,
Uyimizdan fayz ketmasin.
Siz kulmasangiz bu hovli,
Bir lahza ham kulib yetmasin.

Rayhonlar ham so‘lib qoldi,
Suv bermasa kim tiriltar?
Sizsiz qolgan bu uyimizni
Endi kim mehr bilan isitlar?

Otam jimlikda cho‘kib qoldi,
Ko‘zlarida yashirin dard.
Opam-singlim ko‘z yosh bilan
Yuragida ko‘tarar gard.

Men ham go‘yo ulg‘ayibman,
Lekin ichim hali bola.
Bir “bolam” deb chaqirmasang,
Dunyo menga bo‘lmas davo.

Ona tobingiz qochmasin,
Bizni tashlab ketmang yana.
Siz bor joy — jannat edi,
Sizsiz hayot — faqat rana...

Qayting onam, iltijo...
Sog‘inch yondiradi yana.
Bir bor bag‘ringizga bosib,
Yig‘latmang bizni yana...