Rustam, Roxila DAKANSA SEVAMAN

DAKANSA SEVAMAN

Haha… nima bo‘lsa ham,
Sevdimmi — oxirigacha boraman.

Mayli do‘stlarim kulishsin,
Ortimdan gap-so‘zlar qilishsin.
Kim nima desa — bilganim qilaman,
Sevdimmi — Dakansa sevaman.

Sevdimmi — Dakansa sevaman,
Gap-so‘zlarga qaramayman.
Kim nima desa desin mayli,
Men yurak bilan yashayman.

Sevgidan buyugi yo‘q axir,
Nelarni yozibdi bu taqdir.
Sevgi deb bo‘lsam ham faqir,
Sevdimmi — Dakansa sevaman.

Men ham oddiy bir insonman,
Kim uchundir malikaman.
O‘z ko‘nglimga o‘zim sultonman,
Sevdimmi — Dakansa sevaman.

Sevdimmi — Dakansa sevaman,
Kulishsin mayli — to‘xtamayman.
Bu yurakni hech kim ushlolmas,
Sevgi bo‘lsa — yashnayman.

Insonman — qo‘g‘irchoq emasman,
O‘yinchog‘ing bo‘lib yurmasman.
Hazil deb o‘ylama sevgimni,
Men chin yurakdan sevganman.

Ko‘rinmas ko‘zimga g‘ururim,
Toqat qilolmasa sabrim.
Urushmang ey mening mag‘rurim,
Sevdimmi — Dakansa sevaman.

Sevdimmi — Dakansa sevaman,
Butun dunyo qarshi bo‘lsa ham.
Kulgu, gaplar — hammasi bekor,
Sevgi bo‘lsa — yutaman.

Sevgi — bu hazil emas,
Lekin ba’zida juda kulgili bo‘ladi…