Rustam, Roxila MUSOFIRNING NONI QATTIQ

Sog‘inch ezer… boray desa yo‘q imkoni…
Gohi tetik, gohi dardman issiq joni…
Siz o‘ylamang erkaklarning joni qattiq…
Oson demang… musofirning noni qattiq…

Tinimi yo‘q, qiynayverar ro‘zg‘or kami,
Yozda kuyar, qahratonda muzlar tani…
Ko‘z oldiga kelar uyi, o‘z vatani…
Siz o‘ylamang erkaklarning joni qattiq…

Oson demang… musofirning noni qattiq…

Musofirman… yuragim vatanda…
Ko‘zlarimda qolgan o‘sha manzara…
Kulib yuraman, ichimda bo‘ron…
Hech kim bilmas bu og‘ir armon…

Musofirman… dardimni yutaman…
Onamni tushimda quchaman…
Siz o‘ylamang men temirman…
Men ham oddiy bir insonman…

Ne kunlarni ko‘rmas boshi, chidar biroq,
Sarg‘aytirar yuzlarini gohi firoq…
Ko‘ngli uyda, bo‘lsa hamki o‘zi yiroq…
Siz o‘ylamang erkaklarning joni qattiq…

Goh og‘ir, goh yengil bunda ishlar,
O‘tib ketdi qancha yozu qishlar…
To‘lqinadi yaqinlarini ko‘rib tushlar…
Oson demang… bu yo‘llar ham qiyinlar…

Kimdir ona diydoriga yetolmadi…
Ona tobutiga elka tutolmadi…
Kimdir yori tashlab ketdi… kutolmadi…

Musofirlik… sinov ekan…

Musofirman… yuragim vatanda…
Ko‘zlarimda qolgan o‘sha manzara…
Men ham kulib yashagim kelar…
Lekin dardlar ichimda yonar…

Siz o‘ylamang erkaklarning joni qattiq…
Oson demang… musofirning noni qattiq…