Rustam Sen

Sen…
Bu oddiy ayol emas — sen muhabbat…
Yurakni boshqaradigan yagona kuch…

Ko‘zlarim seni izlar har yo‘lda,
Topolmasam ham yo‘qolmaysan xayolda.
Birgina qarashing yetar edi menga,
Endi esa yashayman o‘sha bir lahzada.

Sen ketgan kunim vaqt to‘xtab qoldi,
Kulgu ortimdan asta yig‘lab bordi.
Hech kim bilmaydi ichimda nima bor,
Sirtim kulgu, ichimda bo‘ron zor.

Aytolmadim… lekin yurak biladi,
Har urishida faqat seni chaqiradi…

Sen — yuragimni yondirgan azob,
Sen — hayotimga yozilgan javob.
Sen — ketolmaydigan og‘riq ichimda,
Sen — yo‘q bo‘lsang ham yashaysan ichimda.

Sen — nafasimni tortib olgan tuyg‘u,
Sen — tinchimni buzgan yagona tuzgu.
Sen — sevgi emas, sen muhabbat ortiq,
Sen — men uchun bitmagan qo‘shiq…

Ba’zan o‘zimdan qochmoqchi bo‘laman,
Ammo har yo‘lim seni tomon borar.
Unutmoq oson deb o‘ylagan edim,
Ammo har eslash yurakni yoradi yana.

Seni yo‘qotish — oddiy yo‘qotish emas,
Bu — butun borliqni ichimda yo‘qotish.
Sen bor joyda hayot bor edi,
Sensiz esa hammasi faqat yashash emas…

Agar yana bir bor imkon berilsa,
Men yana seni tanlardim, yana…
Hatoki oxiri yana shu bo‘lsa ham,
Men yana yonardim — faqat sen bilan…

Sen — yuragimni yondirgan azob,
Sen — hayotimga yozilgan javob.
Sen — ketolmaydigan og‘riq ichimda,
Sen — yo‘q bo‘lsang ham yashaysan ichimda…

Sen…
Men yutqazgan jang…
Ammo baribir sevganim…