Текст песни
У старых дубровах цішыня жыве,
Мох на каранях, як зялёны сон.
Вецер паміж галінак павольна плыве,
Нібы продкаў далёкі, мудры звон.
Там дубы стаяць, як вартавыя дзён,
Помняць крокі вёснаў і цяжар зімы.
І ў іх цені гучыць невідочны звон —
Голас той зямлі, дзе нарадзіліся мы.
Песня старых дуброў,
Ціха ў сэрцы маім гучыць.
Праз стагоддзі і праз любоў
Яна кліча мяне жыць.
Песня старых дуброў,
Пра Радзіму, пра светлы край.
Дзе карані маіх сноў —
Там мой дом, мой вечны май.
Ліст ападае на сцежку залатую,
Дзе дзіцячы смех калісьці звінеў.
Кожная галіна казку старую
Пра вёскі, што грэліся ў сонцы, пяе.
Тут крыніца пад дубам празрыста спявае,
Тут туман на світанні абдымае зямлю.
І калі маё сэрца дарогу губляе,
Я дубровам старым сваё імя аддаю.
Песня старых дуброў,
Ціха ў сэрцы маім гучыць.
Праз стагоддзі і праз любоў
Яна кліча мяне жыць.
Песня старых дуброў,
Пра Радзіму, пра светлы край.
Дзе карані маіх сноў —
Там мой дом, мой вечны май.
О, дубровы, мудрыя сведкі,
Вы бачылі радасць і боль.
Захавайце нашы запаветы,
Каб не згасла душы соль.
Калі зноў зашуміце ўначы,
Я пачую бацькоўскі наказ:
Беражы сваю зямлю і мову,
Бо яны берагуць нас.
Песня старых дуброў,
Гучыць мацней з кожным днём.
Я нясу яе праз любоў,
Як святло над родным акном.
Песня старых дуброў,
Беларусь мая, не змаўкай.
Дзе карані маіх сноў —
Там мой дом, мой вечны край.
Комментировать