Текст песни
Дарога дадому праз жыта вядзе,
Праз цёплыя росы, праз звон ручаіны.
Дзе сонца над полем павольна ўстае,
Дзе пахне дзяцінствам і хлебам Радзімы.
Там бацькаўскі дом за бярозай стаіць,
Там вокны ўвечары святлом сустракаюць.
І сэрца, што доўга ў дарозе баліць,
На родным парозе ізноў ажывае.
Дарога дадому праз жыта,
Праз сінія далі і звонкія дні.
Там душа мая светам накрыта,
Там гараць для мяне агні.
Дарога дадому праз жыта,
Праз песні вятроў і маўчанне дубоў.
Беларусь мая, ты не забыта,
Я вяртаюся ў тваю любоў.
На сцежцы знаёмай — сляды маіх сноў,
У полі васількі, як зоркі зямныя.
І вецер нясе праз прастор галасоў
Матуліны словы, пяшчотна жывыя.
Тут кожная кветка пазнае мяне,
Тут кожная хмара над хатай спыніцца.
І нават калі я ў далёкай краіне,
Мне родная сцежка начамі прысніцца.
Дарога дадому праз жыта,
Праз сінія далі і звонкія дні.
Там душа мая светам накрыта,
Там гараць для мяне агні.
Дарога дадому праз жыта,
Праз песні вятроў і маўчанне дубоў.
Беларусь мая, ты не забыта,
Я вяртаюся ў тваю любоў.
Няхай кіламетры паміж намі ляжаць,
Няхай чужыя гарады завуць і зіхацяць.
Але ёсць на зямлі адзін ціхі куток,
Дзе чакае мяне бацькоўскі парог.
Я пакладу стому ў травы палёў,
І слухаць буду, як вечар плыве.
Бо дарога дадому праз жыта ідзе,
І гэта дарога заўсёды ўва мне.
Дарога дадому праз жыта,
Праз сінія далі і звонкія дні.
Там душа мая светам накрыта,
Там гараць для мяне агні.
Дарога дадому праз жыта,
Праз сэрца, праз памяць, праз голас крыві.
Беларусь мая, ты не забыта,
Я вярнуўся да тваёй любві.
Дарога дадому праз жыта вядзе,
І вецер ціха шапоча ў палях:
“Тут твой пачатак, тут сэрца тваё,
Тут Беларусь у тваіх вачах.”
Комментировать