Текст песни
Ik kwam naar Nederland om te hardlopen
Eindhoven ontving me vriendelijk en blij
Ik woonde in Valkenswaard, een bosdorp
Daar stonden dennen bij een stille kade
De mensen daar waren heel lichtvoetig
In het bos groetten ze een simpele loper
Met een glimlach, zonder zorg op hun gezicht
De wereld leek een enorme droom voor mij
En in dat bos stonden paddenstoelen, witter dan sneeuw
Niemand raapte ze, ze lagen onder de dennen
Mijn vrouw en ik, na het hardlopen in het bos
Brachten onze bospaddenstoelenoogst mee naar huis
Voor een Nederlandse vriend – een maaltijd uit Rusland
Aardappelen, soep en een taartje met een hoedje
Hij at en herhaalde Wat is het mooi!
Niet wetend dat het einde zo dichtbij was
En 's avonds lag er stilte over de heide
De windmolens draaiden langzaam in de kou
Ik keek naar hem – hij proefde vol verlangen
En wist niet dat de buikspijp groeien zou
Wij vrouwen voelen zulke dingen aankomen
Te veel geluk, te wild een zomerdroom
Maar stil, ik liet hem lachen met de mannen
Want liefde deelt ook paddestoelenloom
Drie nachten telde hij de sterren aan de hemel
Toen smeekte hij Ik kan niet meer, niet nu!
Mijn buik zwelt op, ik kan het niet stoppen
Zo lekker heb ik nooit gegeten, dat zweer ik jou!
En de geur in het huis, drie verdiepingen hoog
Bleef een week hangen, alsof we weer in het bos waren
De ziel van de Hollander, zachtjes betoverd
Was gevangen in paddestoelen-culinaire smart
En met de pols meten we de afstand van het leven
De wind draagt het stof van Nederlandse molens mee
De wegen die naar de horizon leiden
De vergeten smaak en de oude, goede stijl
Ik kom over een tijdje terug naar Nederland
Even geduld, dan laat ik het hardlopers zien
Zolang dwazen nog hun schaakspel afmaken
Kan ik de geschiedenis niet veranderen – ik wacht
Wanneer de dwazen verdwijnen
Wanneer de weg naar Amsterdam vrijkomt
Wanneer ze van mensen schouders afstappen
De aarde niet meer in tweeën delen
Ik kom naar het stille Eindhoven
Ren het bos in voor paddenstoelen
Ik sport, ik ben gerust over mijn benen
Maar de angst onder de mensen is nog niet
Tussen ons staat een muur van stilte
Moskou – Amsterdam en Parijs
Overal worden mensen verbannen
Maar de Fransen brabbelen hun R, hoor je mij?!
En nu, zet het eens op z'n Nederlands
Ik stuur het zo naar Spotify
Desnoods geef ik het door in het Arabisch
De zin van het leven in een lied – gegeven!!!
En met de pols meten we de afstand van het leven
De wind draagt het stof van Nederlandse molens mee
De wegen die naar de horizon leiden
De vergeten smaak en de oude, goede stijl
De kassei die voor eeuwen is gelegd
Hardloopschoenen, korte broek, de lintweg
Meer hebben we niet nodig in dit leven
Alleen de pols en de belangrijkste momenten
