Текст песни
Дарога завяла
У край бязлікі
Да той што
Ў цемры праклёна
Роду загінае
Небяспекай усе вакол
Поўны гектары
Здані і прывіды
Пакою мне не дают
Уратуй ты мой люд
Вочы дзяўчыны кволай ссохлі як у старай
Хто нарабіў гэта з ёй?
Продак мой далёкі здрадзіў сябру свайму
Чуеш крокі?
Гэта малы чалавек...
Блізка смерць
А гэтыя здані пакідаюць жывы след
Вам не прабіць праўды сталь
Бачу паскудны цырк ваш
Сябра мой светлы пайшоў наперад, я не паспеў яго спыніць
Не думаў я што ты
Скора да продкаў пайдзеш так
Змей атрутных грэлі вы на сваёй грудзі
У гэту ноч усе кулі вярнем ім спаўна
Адпраўляйцеся ў пекла
Апошнім ворагам была сабе ты
Прачнісь, каханне маё
