Текст песни
Кешкі қала, сағат он жеті қырық,
Үй алдында сені күтіп тұрушы едім мен күліп,
Өз-өзімді қатты сендіріп…
Күттіріп қоясың міндетті түрде,
Бір кезде шығасың ұқсас болып гүлге,
Сөз табалмайтын ем мүлде…
Есіме сала берме, сала берме,
Екеумізге тым тәтті болған сол шақты…
Сендей жан жоқ әлемде, жоқ әлемде,
Бәрі менен сен жайлы сұрап шаршатты…
Тыңдашы дауысты хабарлама хаттарын
Сен мені түсінетін жан едіңғой ақпағым
Саған деген махаббатты әлі сатпадым
Сен туралы жалған әнгімеден сен ақтадым
Мен сені ақтап алам бәрінен
Сен мені қойсаңда салып қаншарет әуреге
Мен саған маспын
Есімді жоғалытып алғам
Оған көмектесе алмайды мықты дәрілерде
Күшті дәрігерде
Есіме сала берме, сала берме,
Екеумізге тым тәтті болған сол шақты…
Сендей жан жоқ әлемде, сен дей жан жоқ әлемде,
Бәрі менен сен жайлы сұрап шаршатты…
