Абуталип Жоламан Жылытпайды қолдарыңды

КӨЗДЕРІҢ МАҒАН ҚАРАП
КӨРСЕТТІ МҰҢДАРЫҢДЫ
ӨЗГЕЛЕР ЖЫЛЫТПАЙДЫ ҚОЛДАРЫҢДЫ
Өткен күндерді санап, Өткізіп жылдарыңды
ЖОҒАЛТЫП АЛДЫҢ АДАЛ ҚОРҒАНЫҢДЫ.


көздеріңде баяғы сөздеріңде баяғы
шегіне дейін бармай сезімдеріміз таяды

Жүректе қап қояды
Өткеннің естелігі
Ұмыта алмадың оны жүрегіңді кескіледі.

бір күні ес кіреді сенің сана сезіміңе
сезімдер ескіреді мұң көрініп көздеріңнен
Жүректі кесікеледі сенің соңғы сөздеріңде
Жанымда болар едің бәрінеде төзгеніңде

КӨЗДЕРІҢ МАҒАН ҚАРАП
КӨРСЕТТІ МҰҢДАРЫҢДЫ
ӨЗГЕЛЕР ЖЫЛЫТПАЙДЫ ҚОЛДАРЫҢДЫ
Өткен күндерді санап, Өткізіп жылдарыңды
ЖОҒАЛТЫП АЛДЫҢ АДАЛ ҚОРҒАНЫҢДЫ.

КӨЗДЕРІҢ МАҒАН ҚАРАП
КӨРСЕТТІ МҰҢДАРЫҢДЫ
ӨЗГЕЛЕР ЖЫЛЫТПАЙДЫ ҚОЛДАРЫҢДЫ
Өткен күндерді санап, Өткізіп жылдарыңды
ЖОҒАЛТЫП АЛДЫҢ АДАЛ ҚОРҒАНЫҢДЫ.