Текст песни
Jam vetëm, gjithçka është si më parë, Ti zgjodhe të vjetrën, kafja të është ftohur prapë Pak e dehur, në timonin e makinës, Vrapoj pa parë pas, më merr adrenalina
Ju uroj të mos humbisni brenda vetes, Të mos zgjoheni një ditë në fund të jetës Tani ndërgjegjja të godet në kokë, Më vonë thua më fal — por koha iku, moj shoqe!
Të thërrisja arushi im i ëmbël, Ku është sekreti? Je shumë larg prej meje Dashuri në distancë? Jo, faleminderit, S'do t'i korrigjoj më fjalët e tua të rreme
Nuk më intereson më, Nuk më intereson më
Këndoj këngët e mia, la-la-la, Më lodhët me gjithë atë bla-bla-bla! I mbuluar me myk, nga koka te këmbët, Ka një qytet hipokritësh mbi këtë planet!
Të gjithëve u ziejnë ndjenjat, mua më zien çaji, Ora një pasdite, ende fle, mos më zgjoni Mos e ndiz dritën, më lini të qetë, Përshëndete diellin, do të të marr kur të zgjohem vetë
Mos më kërko të bëj betim për heshtje, please, Do të vazhdoj me aforizmat e mia pa pushim Për miqësinë, për ndjenjat, për Dreq! E thashë këtë me zë të lartë përsëri?
Mos i merr të gjitha aq afër zemrës, Mos më hidh kripë e piper mbi plagët Në dollapin tim skeletet janë mbi piedestal, Zgjidh cilin të duash, deri në verë do të dobësohet pak
Kur ta lyej trupin me krem kundër diellit, Që të mos digjem nga rrezet ultraviolet Në plazhet e virgjëra të Tajlandës, si Bounty, S'je më i imi — rrugë të mbarë, goodbye, honey!
Këndoj këngët e mia, la-la-la, Më lodhët me gjithë atë bla-bla-bla! I mbuluar me myk, nga koka te këmbët, Ka një qytet hipokritësh mbi këtë planet!
Këndoj këngët e mia, la-la-la, Më lodhët me gjithë atë bla-bla-bla! I mbuluar me myk, nga koka te këmbët, Ka një qytet hipokritësh mbi këtë planet!
Комментировать