Текст песни
Ein sit ek enn, allt er sem fyrr, Þú valðir hið gamla, kaffit er kalt Ölítið ölvuð við stýri stórs vagns, Fram þýt ek blind, lít aldri til baka!
Óska ek yðr að villask eigi í sjálfum yðr, Né vakna einn dag á botni myrkurs Nú ber samvizkan hart á höfuð þitt, Síðar biðr þú fyrirgefningar — of seint, mær litla!
Björn minn ljúfi, svá nefnda ek þik, Hvat er at? Þú ert mér alltof fjarri Ást yfir langa leið? Nei, þat vil ek eigi, Fölsk orð þín mun ek eigi lagfæra!
Mér er nú sama, Mér er nú sama
Syng ek mín kvæði, la-la-la! Leið eru mér orð yðar, bla-bla-bla! Allt er þakit myglu, allt til enda, Borg hræsnara er á þessari jörð!
Öllum sjóða tilfinningar, mér sýðr te, Þrettánda stund morguns — lát mik sofa enn! Kveik eigi ljós, ek vil hvílask, Heilsa þú sólu — ek kalla er ek vakna!
Kref mik eigi þagnarheita, ger mér þann greiða, Enn mun ek kasta fram spakmælum mínum Um vináttu, um ást, um Fjandinn! Mælta ek þetta upphátt?
Tak eigi hvert orð svá nærri hjarta, Strá eigi salti né pipar í sár mín Í skáp mínum standa beinagrindr á stalli, Vel þá er þú vill — fyrir sumar verðr hon grönn!
Er ek smyr líkama minn sólarverndarsmyrsli, Svá brenni mik eigi geislar sólar Á óspilltum ströndum Taílands, sem Bounty, Þú ert eigi lengr minn — far þú þína leið!
Syng ek mín kvæði, la-la-la! Leið eru mér orð yðar, bla-bla-bla! Allt er þakit myglu, allt til enda, Borg hræsnara er á þessari jörð!
Syng ek mín kvæði, la-la-la! Leið eru mér orð yðar, bla-bla-bla! Allt er þakit myglu, allt til enda, Borg hræsnara er á þessari jörð!
Комментировать