Текст песни
Πάλ’ βηΐν βηΐν
σήμαν σήμαν σο κορφίν
Την αρχήν να ’θυμούμαι ν’ έν
ατώρας το εσέν’ ευωδίν
Ντεζαβού, ντεζαβού
(Ντεζαβού)
Ατόν κύκλον έζησα ’γω
(Έζησα ’γω)
Ντεζαβού, ντεζαβού
(Ντεζαβού)
Ίντο βλέπ’ς και ίντον λαλόν
(Ίντον λαλόν)
Σην αυλήν κατέβαν – μεσ’ σον κόσμον θωρώ σε
πέρσιν χρόνια σα, ούλον ίδιον ημέραν, ίδιον σε
Ίδια ατάραχα τ’ άθε, νυχτωμένον το βλεπόν
η αναπνουμ’ μ’ εσκολεύ’ται, κόσμον αγαπηνόν σον
Ίδιον σάρπαν σον ωμίν, τ’ άχ παστέρια σον ραγάν
ίδιον γέλον, ίδιον κραυγόν, βροντερόν πανηγυρίν αν
Ο Θεός τ’ άσπρα τα πουλόπα σ’ αέραν εσταθέν
κι από πάνω ξαναβλέπ’ η ψυή μ’ το γύρον τούτον παλίν
Πάλ’ βηΐν βηΐν
σήμαν σήμαν σο κορφίν
Την αρχήν να ’θυμούμαι ν’ έν
ατώρας το εσέν’ ευωδίν
Ντεζαβού, ντεζαβού
(Ντεζαβού)
Ατόν κύκλον έζησα ’γω
(Έζησα ’γω)
Ντεζαβού, ντεζαβού
(Ντεζαβού)
Ίντο βλέπ’ς και ίντον λαλόν
(Ίντον λαλόν)
Τα ματέα σο επίασα, μέσα ’κ’ είμαι, χαθκωθέν
όχι ατώρα, χθες επά, σην ατάραχον ώραν κρυφέν
Ήρεμα είπες «πώς είσαι»
’Κει εγέλασα γιατ’ η φωνή σον τόνον τόνον έκατσεν
Σ’ έναν τζαμέν ψηλά επάν’ εσκαλίστεν ένα σημαίν
μέσα η σκιά μ’ αναπνέει, μα το πρόσωπόν μ’ λείπ’ εντελώς κει
Έναν-δύο λόγια είπα θέλω σ’ εκείνον τον καιρόν
μα το σώμαν μ’ επέστρεψεν, άφησεν άφωνον στεναγμόν
Πάλ’ βηΐν βηΐν
σήμαν σήμαν σο κορφίν
Την αρχήν να ’θυμούμαι ν’ έν
ατώρας το εσέν’ ευωδίν
Ντεζαβού, ντεζαβού
(Ντεζαβού)
Ατόν κύκλον έζησα ’γω
(Έζησα ’γω)
Ντεζαβού, ντεζαβού
(Ντεζαβού)
Ίντο βλέπ’ς και ίντον λαλόν
(Ίντον λαλόν)
Πάλ’ βηΐν βηΐν
σήμαν σήμαν σο κορφίν
Την αρχήν να ’θυμούμαι ν’ έν
ατώρας το εσέν’ ευωδίν
Комментировать