Текст песни
Keçmişin səsi sanki bir çay kimi axırdı
Hər bir sözün arxasında qəlbin ocağı yanırdı
İndi sözlər qızıl tərəzisində çəkilir
Ürək söndürülür, zənginliyin kölgəsində qalır
Qızıl parıldayır, amma səs yoxdur arxasında
Göz yaşı quruyur, səs yox olur, dünya susur
Hörmət qızıl üstündədir, lakin qəlb yoxdur heç nədə
Dünya unudub ürəyin səsini, qalıb yalnız pulun səsi
Qəlbi satıb, varlıq üçün yola düşdü
Amma bir gün ayağı sürüşdü, əl tutan yox idi — yıxıldı
O zaman xatırlayır: kölgədə isti tapdığı adamı
Kimdən uzağa qaçıb “kasıb” adını verdiyi adamı
Nəfəsi kəsilir, səsi titrəyir: “Yalnız bir az işıq…”
Gözlər parıldayır, gecə ulduzu kimi
Amma içi qaranlıqdır, sən onu tanımırsan artıq
Sanki dünya bir pərdə ilə örtülüb
Həqiqət unudulub, yalan qanun olub
Atalarımız demişdilər: “Qəlbə bax, sözdən öncə”
Amma indi dünya pulun üzərində dayanıb
Hər nəfəs — qiymət, hər addım — hesab
Qəlbin səsi boğulur, pulun rəqəmi qalır
Qızıl parıldayır, amma səs yoxdur arxasında
Göz yaşı quruyur, səs yox olur, dünya susur
Hörmət qızıl üstündədir, lakin qəlb yoxdur heç nədə
Dünya unudub ürəyin səsini, qalıb yalnız pulun səsi
Gecə gəlir, qaranlıq hamını bərabər edir
O zaman hər bir sözün qiymətini görürsən
Özünə bax — nəyə çevrilmisən, nəyi itirdin?
Ürəyini qorumaq üçün indi vaxt var, sonra olmayacaq
