Magnum, Algorhythm Project กับข้าวแม่

ไอ้เด็กน้อยยังเฝ้ารอคอยเวลาพลบค่ำ
บนโต๊ะกินข้าวที่นั่งประจำ วันนี้แม่ทำอะไร
มีไข่พะโล้ กับแกงเขียวหวาน ของโปรดลูกชาย
ตักกินคำใหญ่คำโต แม่ก็ชื่นใจ
แม่ก็ถาม วันนี้เป็นยังไง สบายดีรึเปล่า
แต่ไม่กล้าพูดไปว่าถูกทำร้าย รังแก ไถตัง
เพื่อให้แม่สบายใจ ต้องอดทน ดิ้นรน ต้องกัดฟัน
จะรอวันเติบโตแข็งแรง ดูแลตัวเองได้
ไอ้เด็กน้อยเข้าเมืองทำงานแต่เช้ายันค่ำ
รสชาติของการแข่งขันมีแต่ความขมใจ
แก่งแย่ง ชิงดี ประจบประแจง หน้าไม่อาย
แต่เหน็ดเหนื่อยแค่ไหน ต้องข่มใจ เพื่อครอบครัว
อยากจะกลับไป ทอดกายนั่งลงตรงโต๊ะกินข้าว
วางทิ้งเรื่องราวที่ปวดร้าวหนักใจทั้งวัน
เพื่อคนข้างหลัง ต้องอดทน ดิ้นรน ต้องกัดฟัน
จะรอวันกลับไปกินข้าวรสมือของแม่
จะเอาความภูมิใจกลับไปใส่มือของแม่
ก็ไม่รู้ว่าที่ฉันทำอยู่ทุกวันนี้มันดีพอรึยัง
ที่จะแบกความหวังใส่หลังไปสู่จุดหมาย
แต่รางวัลที่ฉันเฝ้าฝันมานาน ยังไกลลับตาสุดสาย
ฉันดีพอรึยัง สำเร็จมากพอรึยัง หันหลังกลับไปจะยังมีใคร รอคอยฉันอยู่ใช่ไหม
แค่อยากจะกลับไป ทอดกายนั่งลงตรงโต๊ะกินข้าว
วางทิ้งเรื่องราวที่ปวดร้าวหนักใจทั้งวัน
เพื่อคนข้างหลัง ต้องอดทน ดิ้นรน ต้องกัดฟัน
จะรอวันกลับไปกินข้าวรสมือของแม่
จะเอาความภูมิใจกลับไปใส่มือของแม่
จะเอาความภูมิใจกลับไปจุดธูปบอกแม่