Текст песни
Doğduğumuzdan beri karanlık bir boşlukta yaşıyoruz
Cocukluk hayallerimiz çoktan paramparça oldu
Başkasının karanlık planını itaatle yerine getirerek susuyoruz
Sanki biz yabancı bir tuzağa düşmüş fareler gibi yürüyoruz
Parla, ruh, parla
Parıltınla karanlığın uçurumunu yarıp gec
Parla, ruh, parla
Sönmüş kalplerde aşk ateşini yeniden yak
Sen parladığın sürece
Insanların damarlarında kan akıyor
Sen parladığın sürece
Umut ışığı ölmeyecek
Doğduğumuz andan itibaren boşluğun karanlığında yaşıyoruz
En başından beri her türlü savaştan korkuyoruz
Ve korku, çelik bir iğne gibi kalplerimize saplandi
Itaatkâr insanların zinciri gibi onu kendine bağlıyor
Parla, ruh, parla
Parıltınla karanlığın uçurumunu yarıp gec
Parla, ruh, parla
Sönmüş kalplerde aşk ateşini yeniden yak
Sen parladığın sürece
Insanların damarlarında kan akıyor
Sen parladığın sürece
Umut ışığı ölmeyecek
Doğduğumuzdan beri boşluğun karanlığında yaşıyoruz
Birçok kişinin ruh ışığı çoktan söndu
Karanlığa doğru yürüyoruz, başkasının yönlendirmesiyle
Insanlık dışı, acımasız bir oyunla
Insanların içinde büyük bir güç ruhu yaşıyor
Biz parladığımız sürece, onur ve güç ölmeyecek
Parla, ruh, parla
Parıltınla karanlığın uçurumunu yarıp gec
Parla, ruh, parla
Sönmüş kalplerde aşk ateşini yeniden yak
Sen parladığın sürece
Insanların damarlarında kan akıyor
Sen parladığın sürece
Umut ışığı ölmeyecek
