Текст песни
Загублены пашпарт, але не сумленне
У галаве белы ліст, я аддаў што меў
Апошняя, ад свайго сэрдца
Дапаліў затушыў выкінуў і забыў
Як вецер падымае пыл, мы падымаем скандалы
слова застацца з рэхам ты са шрамам
Каб не больна ўпасці, каб не патануць
Я часцей усё ня сплю, жыццё я пазнаю
Заўсёды галодны, я чалавек-аірбэг
спадаю на мяжы я, але яшчэ да краю
Я праклінаю камфорт якога доўга чакалі
Ён, сука, не дае ўглядзецца ў дэталі
Сэрца стукае — значыць, жывем
Мы без цэлі да цэлі сваёй ідзем
Пад намі аблокі, пад намі гарады
у якія не вернімся НІ-КО-ЛІ
Ляцяць самалёты, праз маё вакно
Маленькія, вялікія - яны вязуць цяпло
З краін далёкіх, далёкіх берагоў
Але я за холад, мне жарка, пагатоў
Пыл трапляе ў вочы пыл ляціць з пад кол
Сталі светлымі ночы шмат хто навокал
Марнаваў жыццё на марных людзей
Верыў і не дайшоў, шукаў і не знайшоў
