Текст песни
Sen benim kutsal engizisyonum, şahsi giyotinim
Dudaklarımda bakır tadı, saf oksijenim
Kalbimi yaran, yukarı sızan o çatlaksın
En büyük hatam, ölümcül günahımsın
Ve ben sana, ateşe koşan pervane gibi
Kendimi kaybedip, kül olana dek yanıyorum
Bu ateşteyim, belki de bir tsunamide
Cennetle cehennem arasında kayboluyorum
Bu bir aşk mı, yoksa kaçışı olmayan bir esaret mi?
Ruhumu sanki şeytanlara sunuyorum
Kalbimi senin hükmüne bırakıyorum
Ve yanana kadar seninle kalıyorum
Çıkışı olmayan labirentimsin
Yoldan saptıran o fısıltı sensin
Kederden kurtaran zehirli bir doz
Ve kaçamadığım bir acı ağısın
Son, en kırılgan şansımsın
Kalpleri ölümcül bir transa sokan
Ve ben sana, ateşe koşan pervane gibi
Kendimi kaybedip, kül olana dek yanıyorum
Bu ateşteyim, belki de bir tsunamide
Cennetle cehennem arasında kayboluyorum
Bu bir aşk mı, yoksa kaçışı olmayan bir esaret mi?
Ruhumu sanki şeytanlara sunuyorum
Kalbimi senin hükmüne bırakıyorum
Ve yanana kadar seninle kalıyorum
Bıçağın sırtında kırılgan bir dünya kurarız
Nefesimiz kesik, külleri soluruz
Ve bu köz üstü dansta ne haklı var, ne haksız
Sadece deliliğe sarmalanmış ikimiz varız
En tatlı, en acı zehirimsin
Sonuncu, en cüretkar bakışımsın
O ölümcül, kör kaprisimsin
Uçurumun üstündeki tek çıkıntımsın
Ve ben sana, ateşe koşan pervane gibi
Kendimi kaybedip, kül olana dek yanıyorum
Bu ateşteyim, belki de bir tsunamide
Cennetle cehennem arasında kayboluyorum
Bu bir aşk mı, yoksa kaçışı olmayan bir esaret mi?
Ruhumu sanki şeytanlara sunuyorum
Kalbimi senin hükmüne bırakıyorum
Ve yanana kadar seninle kalıyorum
