Текст песни
Իմ կողքին ես դու, բայց հեռու ես կրկին
Ձեռքերս տաք են, հոգիներս՝ սառույց
Գրկում եմ քեզ, զգում եմ օտարի ջերմություն
Իսկ սիրտս բղավում է՝ սա ի՞նչ սեր է անունով
Մենք իրար սիրում ենք ցավի չափ
Միևնույն ժամանակ ատում մինչև մահ
Միասին ենք ամեն գիշեր, ամեն օր
Բայց ինչու՞ ենք այդքան օտար
Մենք կոտրված հայելու բեկորներ ենք
Յուրաքանչյուրը ցույց է տալիս իր աշխարհը
Դու ինձ սիրում ես, հետո նորից ատում
Իսկ ես չեմ մոռանում, թե ինչպես ենք սկսում
Մենք միասին ենք, բայց շատ օտար
Երկուսս էլ փակված մեր սեփական պատերում
Չենք ուզում բաց թողնել, չենք կարող մնալ
Սա կոչվո՞ւմ է սեր, թե՞ պատերազմ անվերջ
Համբուրում եմ քեզ, և զգում եմ դառնություն
Ամեն համբույրից հետո լռություն է մնում
Դու ասում ես «կմնամ», բայց աչքերդ փախչում են
Իսկ ես հավատում եմ, որովհետև մենակությունից մեռնում եմ
Մենք իրար սիրում ենք կործանումով
Ատում ենք նույն հայացքով, նույն բառերով
Միասին ենք, բայց ամեն օր նորից կորցնում
Ինչքան կարելի է այս խենթությունը շարունակել
Մենք կոտրված հայելու բեկորներ ենք
Յուրաքանչյուրը ցույց է տալիս իր աշխարհը
Դու ինձ սիրում ես, հետո նորից ատում
Իսկ ես չեմ մոռանում, թե ինչպես ենք սկսում
Մենք միասին ենք, բայց շատ օտար
Երկուսս էլ փակված մեր սեփական պատերում
Չենք ուզում բաց թողնել, չենք կարող մնալ
Սա կոչվո՞ւմ է սեր, թե՞ պատերազմ անվերջ
Երբեմն մտածում եմ՝ գուցե սա է կապը մեր
Այրվել ու նորից վառվել նույն կրակի վրա
Բայց գիտեմ՝ եթե մի օր հեռանաս
Ես քեզ կփնտրեմ ամեն արյունոտ բեկորի տակ
Մենք կոտրված հայելու բեկորներ ենք
Յուրաքանչյուրը ցույց է տալիս իր աշխարհը
Դու ինձ սիրում ես, հետո նորից ատում
Իսկ ես չեմ մոռանում, թե ինչպես ենք սկսում
Մենք միասին ենք, բայց շատ օտար
Երկուսս էլ փակված մեր սեփական պատերում
Չենք ուզում բաց թողնել, չենք կարող մնալ
Սա կոչվո՞ւմ է սեր, թե՞ պատերազմ անվերջ
Միասին ենք
Բայց օտար
Սիրում ենք
Ատում
Եվ չգիտենք ինչ անել
