Текст песни
Дар дурӣ аз хона, дар овози рӯҳои ноил,
Ман медонам садои ту — уро мехоҳад дилам…
Боз шаб аст, аммо ман наметавонам хоб бибинам,
Ёд мекунам нигоҳи ту, ғами нарми ту
Ин ҷараф равшан аст, ин ҷараф мардум, ин ҷараф зиндагӣ меборад,
Аммо рӯҳи ман дар он ҷое, ки ту ҳастӣ — дар ватани худ
Ту монанди рӯз над Памирӣ, равшанӣ дар торикӣ,
Монанди ҷарх, ки мегузарад аз кӯҳҳо дар сакинӣ
Хар рӯз ман соатҳоро мешуморам то мулоқот,
Аммо масофа монанди девор байни мо аст
Ту — саҳари ман, ту — хонаи ман,
Бе ту ҳама чиз бегона ва доираи холи мебошад
Ман ин рӯзро дар дилам мебарам, тасвири ту, равшани ту,
То як рӯз боз ояд ва беш аз ҳамин гум накунад
Дар оина тасвири сари заминро медонам,
Ва дар фикрҳо — ту, хоҳиши ту, чашмони ту
Ман ба ту навишта истодаам мактубҳо, аммо калимаҳо кам мешаванд,
Барои он ки гуянд, ки чӣ қадар ман ташнагиӣ дорам
Ин ҷараф ҳама нав, ҳама равшан, ҳама дигар аст,
Вақте ки ту набошиӣ дар паси ман — гармӣ нест
Ман дар даст дорам тасвир, ки мо дар он якҷо ҳастем,
Ва мегуям Дар оянда, меҳрбон, мо якҷо мешавем
Ту — саҳари ман, ту — хонаи ман,
Бе ту ҳама чиз бегона ва доираи холи мебошад
Ман ин рӯзро дар дилам мебарам, тасвири ту, равшани ту,
То як рӯз боз ояд ва беш аз ҳамин гум накунад
Ту дар ватан, дилам бо ту,
Садои ту — ман дар ҳар лаҳза…
Ту — саҳари ман, ту — хонаи ман,
Бе ту ҳама чиз бегона ва доираи холи мебошад
Ман ин рӯзро дар дилам мебарам, тасвири ту, равшани ту,
То як рӯз боз ояд ва беш аз ҳамин гум накунад
Ту…
Саҳари ман…
