ВИА «Песняры» Вераніка

I зноў пабачыў я сялiбы
Дзе леты першыя прайшлi
Там сцэны мохам параслi
Вясёлкай адлiвалi шыбы

Усё ў пылу, i стала мне
Так сумна-сумна ў цышыне
Я ў сад пайшоу - там глуха, дзiка
Усё травою парасло

Няма таго, што раньш было
Няма таго, што раньш было
I толькi надпiс ""Веранiка""
I толькi надпiс ""Веранiка""

На лiпы ў рэзаны ў кары
Казаў вачам аб тэй пары
Расцi, ўзмацовывайся, дрэва
Як манумент жывый ўставай
I к небу надпiс падымай
I к небу надпiс ""Веранiка""
Чым боле сходзiць дзён, начэй
Тым iмя мiлае вышэй

Няма таго, што раньш было
Няма таго, што раньш было
I толькi надпiс ""Веранiка""
I толькi надпiс ""Веранiка""

Чым боле сходзiць дзён, начэй
Тым iмя мiлае вышэй
Няма таго, што раньш было
Няма таго, што раньш было
I толькi надпiс ""Веранiка""
I толькi надпiс ""Веранiка""