Текст песни
Պրոցի միջանցքում դատարկ
Երբ զանգն արդեն հնչել էր
Դու գրատախտակին թողել էիր
Կավիճով մի փոքրիկ սիրտ
Ես տեսա ու ձևացրի, թե չտեսա
Բայց ամբողջ դասի ընթացքում
Մատներս սեղանին նկարում էին
Այն նույն սիրտը, անվերջ, կամացուկ
Մենք դեռ չգիտենք ոչինչ
Բայց սրտերը գիտեն ամեն բան
Երբ դու կողքովս անցնում ես
Աշխարհը մի վայրկյան լռում է
Կավիճով նկարված սիրտ
Գրատախտակի փոշու մեջ
Ոչ ոք չտեսավ այն
Բացի ինձնից ու քեզնից
Կավիճով նկարված սիրտ
Մինչև դասամիջոցի վերջ
Ինչ-որ մեկը ջնջեց
Բայց ես պահեցի սրտիս մեջ
Ֆիզկուլտուրայի դաշտի անկյունում
Ուր խոտը մի քիչ ավելի կանաչ է
Դու թողել էիր մի շարֆ
Որից քո շամպունի հոտն էր գալիս
Ես վերցրեցի, դրեցի պայուսակիս մեջ
Ոչ ոքի չասացի
Երեկոյան սենյակումս բացեցի
Ու թվաց, թե դու այնտեղ ես, կողքիս
Մենք դեռ չգիտենք բառերը
Բայց աչքերը խոսում են ամեն ինչ
Երբ պատահաբար դիպչում են ձեռքերը
Էլեկտրականություն է, տասնչորս տարեկան
Կավիճով նկարված սիրտ
Գրատախտակի փոշու մեջ
Ոչ ոք չտեսավ այն
Բացի ինձնից ու քեզնից
Կավիճով նկարված սիրտ
Մինչև դասամիջոցի վերջ
Ինչ-որ մեկը ջնջեց
Բայց ես պահեցի սրտիս մեջ
Ուսուցիչները չեն նկատում
Ծնողները չեն հասկանում
Բայց այս փոքրիկ հայացքները
Այս թաքուն ժպիտները
Սա ավելի իրական է
Քան մեծերի ամբողջ աշխարհը
Մենք դեռ փոքր ենք ասում են
Բայց սրտերը չափ չունեն
Կավիճով նկարված սիրտ
Գրատախտակի փոշու մեջ
Ոչ ոք չտեսավ այն
Բացի ինձնից ու քեզնից
Կավիճով նկարված սիրտ
Մինչև դասամիջոցի վերջ
Դու ջնջեցիր, բայց
Ես պահեցի սրտիս մեջ
Հիմա տարիներ են անցել
Բայց երբ փակում եմ աչքերս
Դեռ զգում եմ կավիճի հոտը
Դեռ տեսնում եմ այդ սիրտը փոշու մեջ
Ու ժպտում եմ
Այնքան մաքուր էր
Այնքան անմեղ
Առաջին անգամ
Երբ սիրտս ուրիշ սիրտ ճանաչեց
Երանի՜ այդ օրերին
