Текст песни
Մոռացել էիր անձրևանոցդ ավտոբուսում
Ես վազեցի, բայց չհասա
Թրջված կանգնեցիր կանգառի տանիքի տակ
Ու ծիծաղեցիր, թե երկուսս էլ թաց ենք հիմա
Գրպանիցդ մի հին թուղթ ընկավ
Մի քաղաք, ուր երբեք չենք գնացել
Դու ասացիր. Թող մնա որպես երազանք
Ու ես այն ծալեցի, դրեցի կրծքիս մոտ
Հիմա քայլում ենք անձրևի տակով
Մեկ անձրևանոց, երկու հոգի
Եթե մոռանաս էլ մեկ ուրիշ բան
Ես կպահեմ, մինչև հիշես դու
Քո մոռացած իրերը
Իմ գրպաններում
Մի հին ավտոբուսի թուղթ
Մի կոտրված բանալի
Քո մոռացած իրերը
Իմ սրտի միջում
Ամեն փոքրիկ բան
Ինձ հիշեցնում է քեզ
Խոհանոցում սուրճը սառել է
Դու կրկին գիրքդ բաց ես թողել
Էջը ծալված, մի տող ընդգծված
Մնա կողքիս, մինչև աշունը գա
Պատուհանից դուրս տերևներ են պարում
Դու ասում ես, թե նման են մեզ
Քամին տանում է, բայց նրանք վերադառնում են
Միշտ վերադառնում են նույն բակը
Հիմա նստած ենք հին բազմոցին
Մեկ վերմակ, երկու բաժակ
Եթե մոռանաս ասել կարևորը
Ես կլսեմ, ինչ որ չես ասում
Քո մոռացած իրերը
Իմ գրպաններում
Մի հին ավտոբուսի թուղթ
Մի կոտրված բանալի
Քո մոռացած իրերը
Իմ սրտի միջում
Ամեն փոքրիկ բան
Ինձ հիշեցնում է քեզ
Միգուցե սովորական բաներ են
Մի թղթե անձեռոցիկ
Մի գրիչ առանց թանաքի
Բայց երբ դու չկաս
Ես բացում եմ գրպաններս
Ու գտնում եմ քեզ այնտեղ
Ամեն մանրուքի մեջ
Որ թողել ես ինձ հետ
Քո մոռացած իրերը
Իմ գրպաններում
Մի հին ավտոբուսի թուղթ
Մի կոտրված բանալի
Քո մոռացած իրերը
Իմ սրտի միջում
Ամեն փոքրիկ բան
Ինձ հիշեցնում է քեզ
Ես կպահեմ դրանք
