Текст песни
Ціхая рэчанька, ноч маладая
Вецер над вадою сны калыхае
Ціхая рэчанька, цёмная даль
Сэрца не можа забыць гэты жаль
Рэчанька цячэ між берагоў
Нібы мой голас між ціхіх сноў
Месяц плыве па вадзе адзін
Як мая туга сярод хвілін
Лісце шапоча пра тое, што страчана
Ноччу душа мая зноў неўтаймаваная
След твой растае, нібыта дым
Але ў маім сэрцы ты ўсё яшчэ з ім
Ой, рэчанька, павольна плыві
Маю журбу далей панясі
Ой, рэчанька, срэбная ніць
Дай мне яго хоць у сне адчуць
Ой, рэчанька, ціхі мой спеў
Ты захавала ўсё, што не паспеў
Ой, рэчанька, ноч без агню
Я да цябе сваю душу прытулю
Бераг халодны, ды цёплы ўспамін
Недзе далёка згубіўся мой сын
Не, не дзіця — а мой родны любы
Той, што пакінуў на сэрцы зарубы
Хвалі малююць разбітыя сны
Цені кладуцца на мокрыя дні
Я не гукаю, але ў цішыні
Кожная кропля пра шчасце звініць
Ой, рэчанька, павольна плыві
Маю журбу далей панясі
Ой, рэчанька, срэбная ніць
Дай мне яго хоць у сне адчуць
Ой, рэчанька, ціхі мой спеў
Ты захавала ўсё, што не паспеў
Ой, рэчанька, ноч без агню
Я да цябе сваю душу прытулю
Калі світанак закране ваду
Можа, і я свой спакой знайду
А пакуль ноч мне шэпча імя
Рэчанька будзе памятаць мяне
Ціхая рэчанька, ноч маладая
Вецер над вадою сны калыхае
Ціхая рэчанька, цёмная даль
Забяры з сабою маю печаль
