Текст песни
Սերը ոչ թե նայելն է միմյանց
Այլ միասին նայելը նույն ուղղությամբ
Ես սիրում եմ ոչ թե քո ուժը
Այլ այն, թե ինչպես ես թույլ տալիս ինձ ուժեղ լինել
Ես սիրում եմ ոչ թե քո խոսքերը
Այլ այն լռությունը, որտեղ իմ խոսքերն ապրում են
Ես սիրում եմ ոչ թե քո երիտասարդությունը
Այլ քո կնճիռները, որոնք իմ անունն են հիշում
Ես սիրում եմ ոչ թե քո հաղթանակները
Այլ այն օրերը, երբ ընկար ու վեր կացար իմ կողքին
Մենք չենք կառուցել ամրոց անմահության համար
Մենք կառուցել ենք տուն, ուր ցուրտը չի մտնում
Մեր սերը հրավառություն չէ գիշերային երկնքում
Նա ջերմություն է, որ չի խնդրում երախտագիտություն
Դու երբեք չես ասել՝ «ես քեզ տվեցի ամեն ինչ»
Դու ասել ես՝ «մենք ստեղծեցինք այն, ինչ երբեք չէր լինի առանց քեզ»
Եվ երբ կասկածը մտավ իմ տուն
Դու դուռը չփակեցիր, դու լույսը վառեցիր
Ես սովորեցի քեզնից, որ համբերությունը պարտություն չէ
Որ ներելը թուլություն չէ, այլ ավելի մեծ ուժ
Ես քեզնից սովորեցի, որ սերը բացականչություն չէ
Նա շունչ է, որ տաքացնում է, երբ աշխարհը լռում է
Մենք չենք կառուցել ամրոց անմահության համար
Մենք կառուցել ենք տուն, ուր ցուրտը չի մտնում
Մեր սերը հրավառություն չէ գիշերային երկնքում
Նա ջերմություն է, որ չի խնդրում երախտագիտություն
Մի օր մեր մարմինները կհոգնեն
Մեր հիշողությունը կմղձի, ինչպես մառախուղը ձորում
Բայց մեր ձեռքերը դեռ կգտնեն միմյանց
Ինչպես կույրերը, որոնք գիտեն տան ճանապարհը
Որովհետև մենք արդեն չենք սիրում այն, ինչ տեսնում ենք
Մենք սիրում ենք այն, ինչ դարձել ենք իրար հետ
Եվ դա չի մեռնում
Երբ մի օր հողը վերցնի մեր մարմինները
Թող մեր հողի ծաղիկները հիշեն
Որ կար երկու մարդ
Որոնք իրար սովորեցրին լինել ավելին, քան մենակությունը
Շնորհակալ եմ այս կյանքի համար որ քեզ հետ եմ ապրել
