Нурлан Насип Унутпа

Экөөбүз жолукчу жер
Көлдүн жээги
Аба салкын
Ааай
Күндөгүдөн баскандарың
Бүгүн эртең
Арбын арбын
Ааай
Шашкансып толкундарды
Кечип өттүм
Кол сунуп
Жолугарда
Ойго чөктүң
Ойумда эч нерсе жок ай
Кучактасам ааай
Башкага жар болдум деп
Башкага жар болдум деп
Ыйлап өптүм
Махабат бооруң ташпы
Агыздың го
Көздөн жашты
Ааай
Бактымды кармай албай
Бул сүйүүдөн
Көңүл калды
Ааай
Тилеген ой бар эле
Дагы канча
Сөз бүтпөй сүйлөшө элек
Ай чыкканча ааай
Алтыным кош болгун деп
Кете бердиң
Ааай
Көзүмдөн акты жашым
Көзүмдөн акты жашым
Узаганча

Кызарып күн жаныдан
Тоого кирип
Баткан эле
Ааай
Көл дагы коштошконсуп
Жээке сунуп
Чачкан эле
Ааай
Кааларым бакыт кушун
Табарыңды
Соолубай гүлдөй болуп
Жанарыңды
Кош эми түбөлүкө
Бактылуу бол
Ааай
Унутпа сени сүйгөн
Унутпа сени сүйгөн адамыңды
Унутпа сени сүйгөн
Унутпа сени сүйгөн адамыңды