Текст песни
Недзе ў пушчы ёсць цёмная гушча
Курган там схаваны каля соннага яру
Балотная сцежка праз сосны вядзе
Там плачаа вярба і цмок ідзе
Апошні застаўся і ледзь дыхае
Пакуль у народзе лягенда жыве
Ценя яго- як ноч бяз зор
Крылы- чорны цяжкі бор
Вочы — полымя, што паузуць
Голас — гром, што ўсе нясуць
Ён глядзіць з балот і рэк
І ахоувае край ад бед
Дзяцей загубІлі на народа вайне
Калі знішчалі мову навогул у сне
Званенне в вушах рэхам гучыць
Калі мову свой жа народ глуміць
І з апошніх цмокава сіл
Мы трымаемся ад забыцця магІл
Вочы — полымя свабоды
Зубы — зброя для варож
Ён — ахоўнік долі роднай
СІмвал вечнай мовы нашай
Ён глядзіць з балот і рэк
І ахоувае край ад бед
Колькі бы нас не тапталі
Цудоўныя цмокі заўжды абаранялі
Гэтае дзякуй з крывёю жыве
Мы не загінем на гэтай зямле
Цмока мы нашага будзем трымаць
Кроў крывічоў у пушчы памнажаць
Цмок узняўся над краінай
Крылы — воблакі і сталь
Ён стаіць, як волат вечны
Сцяражэ народ ад зла
І пакуль наш Цмок у пушчы
Пакуль крылы яго гудзяць
Беларусь жывеее будзе
За нашы і вашы імя
