Текст песни
Իմ ձեռքերում կա մի գույն, որ չի վաճառվում
Ոչ մի պատկերասրահ այն ցուցադրել չի կարող
Դա քո ստվերն է, որ ընկնում է կտավիս վրա
Երբ ամբոխը ծափահարում է իմ դատարկ դիմակին
Նրանք գնում են իմ ուրախությանը՝ շշալցված
Իսկ ես պահել եմ տխրությունը չբացված շշի մեջ
Քանի դեռ դու չես եկել, այն կմնա փակված
Որովհետև ամենաթանկ արվեստը ծնվում է կորստի եզրին
Իմ գաղտնի սեր, դու այն գինն ես, որ ես վճարել եմ լռությամբ
Այն պատը, որի հետևում թաքցրել եմ իմ իսկական երազանքը
Աշխարհը տեսնում է միայն հաղթանակած արվեստագետին
Բայց չգիտի, որ յուրաքանչյուր վրձնահարված մի փոքրիկ մահ է ինձ համար
Երբեմն մտածում եմ՝ արժե՞ր արդյոք փառքը
Եթե ստիպված եմ քեզ թաքցնել սեփական ստվերիցս
Դու իմ ամենամեծ գործն ես, որ ոչ ոք չի տեսնի
Որովհետև իրական գլուխգործոցները աչքերին չեն երևում
Նրանք ուզում են իմ կյանքի պատմությունը, բայց ես տալիս եմ հերթական սուտը
Ասում են՝ «եղիր անկեղծ», բայց անկեղծությունը վտանգավոր է կեղծիքի համար
Եվ հետո հասկանում եմ՝ իմ իսկական ստեղծագործությունը դու ես
Իսկ ես ընդամենը քո ստվերի գրագիրն եմ այս աշխարհում
Իմ գաղտնի սեր, դու այն գինն ես, որ ես վճարել եմ լռությամբ
Այն պատը, որի հետևում թաքցրել եմ իմ իսկական երազանքը
Աշխարհը տեսնում է միայն հաղթանակած արվեստագետին
Բայց չգիտի, որ յուրաքանչյուր վրձնահարված մի փոքրիկ մահ է ինձ համար
Եվ մի օր, երբ չլինեմ, իմ կտավները կմնան
Նրանց մեջ փնտրեք ինձ, բայց ինձ չեք գտնի
Դուք կգտնեք միայն դատարկություն, որը ես լցրել եմ գույնով
Որովհետև իրական նկարիչը չի ապրում իր արածի մեջ
Նա ապրում է իր չասածի մեջ
Իմ գաղտնի սեր... դու այն գինն ես
Այն պատը... իմ միակ ճշմարտությունը
Երբ ես լռեմ... դու կխոսես իմ փոխարեն
Որովհետև ամենամեծ արվեստը... սիրելն է առանց վկաների
Ներիր ինձ... որ չկարողացա քո անունը բարձրաձայնել
Բայց հավերժությունը... դա էլ գաղտնիք է