Текст песни
Заклинание железа
Жалкий шлак, железо злое
Cталь с могуществом волшебным
Что железо обозлило, распалило жало стали
Что железо разъярило, стали чёрный рот скривило
Почему ты брата режешь, сына матери кромсаешь
Жалкий шлак, железо злое, сталь с могуществом волшебным
Не было ведь ты великим, как тебя в болоте брали
В зыбких хлябях добывали, из земли месили чёрной
А теперь явилось грозным, а теперь великим стало
А ведь в кузнице когда-то, у кователя в горниле
Под кувалдой поклялось, клятвенное слово дало
Там на поясе у Вяйно, в тех ножнах из трех надставок
Et ollut mahtava, kun he veivät sinut suoon
He louhivat epävakaasta syvyydestä, vaivasivat mustaa maasta
Ja nyt se on näyttänyt mahtavalta, ja nyt siitä on tullut mahtava
Mutta kerran takomossa, takomuokkaan
Vannoi vasaran alle, vannoi, vannoi valan
Sinä niit valasi tuossa tuohikotelossa
Koira on tahrannut kunniasi, lupasit olla veli
Harmaatukkainen Väinemönen, kaataa puun juuresta
Riko tukkeja, unohdit valasi
Petit valasi, lyöt ja pilkkoit ihmistä
Hyppäsit lihan päälle ja vuotit verta kehostasi
Sinä niit valasi tuossa tuohikotelossa
Koira on tahrannut kunniasi, lupasit olla veli
Harmaatukkainen Väinemönen, kaataa puun juuresta
Riko tukkeja, unohdit valasi
Petit valasi, lyöt ja pilkkoit ihmistä
Hyppäsit lihan päälle ja vuotit verta kehostasi
Säälittävää kuonaa, pahaa rautaa
Teräs maagisella voimalla
Mikä vihastutti raudan, sytytti teräksen piston
Että rauta raivostui, teräsmusta suu vääntyi
Miksi leikkaat veljeäsi ja silputat äitisi poikaa?
Säälittävää kuonaa, pahaa rautaa, terästä maagisella voimalla
Не было ведь ты великим, как тебя в болоте брали
В зыбких хлябях добывали, из земли месили чёрной
А теперь явилось грозным, а теперь великим стало
А ведь в кузнице когда-то, у кователя в горниле
Et ollut mahtava, kun he veivät sinut suoon
He louhivat epävakaasta syvyydestä, vaivasivat mustaa maasta
Ja nyt se on näyttänyt mahtavalta, ja nyt siitä on tullut mahtava
Mutta kerran takomossa, takomuokkaan
Vannoi vasaran alle, vannoi, vannoi valan
Tuolla Väinon vyön päällä, siinä kolmen jatkeen tupen päällä
В том чехле берестяном, клятву ты свою сожрало
Запятнало честь собака, братом быть ты обещало
Вяйнемёнену седому, дерево рубить под корень
Разбивать одни поленья, клятву ты свою забыло
Предало свою ты клятву, бьёшь и рубишь человека
Соскочило ты на мясо, обескровливая тело
Sinä niit valasi tuossa tuohikotelossa
Koira on tahrannut kunniasi, lupasit olla veli
Harmaatukkainen Väinemönen, kaataa puun juuresta
Riko tukkeja, unohdit valasi
Petit valasi, lyöt ja pilkkoit ihmistä
Hyppäsit lihan päälle ja vuotit verta kehostasi
Не было ведь ты великим, как тебя в болоте брали
Не было ведь ты великим, как тебя в болоте брали
Не было ведь ты великим, как тебя в болоте брали
В зыбких хлябях добывали, из земли месили чёрной
А теперь явилось грозным, а теперь великим стало
А ведь в кузнице когда-то, у кователя в горниле
Под кувалдой поклялось, клятвенное слово дало
Там на поясе у Вяйно, в тех ножнах из трех надставок
Et ollut mahtava, kun he veivät sinut suoon
He louhivat epävakaasta syvyydestä, vaivasivat mustaa maasta
Ja nyt se on näyttänyt mahtavalta, ja nyt siitä on tullut mahtava
Mutta kerran takomossa, takomuokkaan
Vannoi vasaran alle, vannoi, vannoi valan
Там на поясе у Вяйно, в тех ножнах из трех надставок
Et ollut mahtava, kun he veivät sinut suoon
He louhivat epävakaasta syvyydestä, vaivasivat mustaa maasta
Et ollut mahtava, kun he veivät sinut suoon
He louhivat epävakaasta syvyydestä, vaivasivat mustaa maasta
Ja nyt se on näyttänyt mahtavalta, ja nyt siitä on tullut mahtava
Mutta kerran takomossa, takomuokkaan
Vannoi vasaran alle, vannoi, vannoi valan
Вяйнемёнену седому, дерево рубить под корень
Разбивать одни поленья, клятву ты свою забыло
Предало свою ты клятву, бьёшь и рубишь человека
Соскочило ты на мясо, обескровливая тело
Sinä niit valasi tuossa tuohikotelossa
Koira on tahrannut kunniasi, lupasit olla veli
Harmaatukkainen Väinemönen, kaataa puun juuresta
Riko tukkeja, unohdit valasi
Petit valasi, lyöt ja pilkkoit ihmistä
Hyppäsit lihan päälle ja vuotit verta kehostasi
Не было ведь ты великим, как тебя в болоте брали
В том чехле берестяном, клятву ты свою сожрало
Запятнало честь собака, братом быть ты обещало
Вяйнемёнену седому, дерево рубить под корень
Разбивать одни поленья, клятву ты свою забыло
Предало свою ты клятву, бьёшь и рубишь человека
Соскочило ты на мясо, обескровливая тело
