Юра Визбор, КЖА Кызыл Суалчан

Одно время жила одна рыба
Как человек, она пила и ела
Однажды рыба увидела
Как с того края прибыл поющий
Красный Червяк

Бер вакытта бер балык яшәгән
Кеше кебек ашаган, эчкән
Бер вакытта балык күреп калган
Кызыл суалчан җырлап килгән теге яктан

Калдырыма мине, кызыл суалчан
Синең җырлар булмаса, бу диңгез начар
Бу диңгез начар, бу камыш начар
Калдырыма мине, кызыл суалчан

Наш червяк надрывается поёт
Бедная рыба смотрит — и не понимает, что делать
Наш парень заметил, что рыба смотрит —
И пустился в пляс среди камыша

Безнен суалчан акырып җырлый
Мескен балык карап тора нишләргә белми
Безнең егет күреп калды: балык карап тора
Биергә башлаган камыш арасында, әх!

Калдырыма мине, кызыл суалчан
Синең җырлар булмаса, бу диңгез начар
Бу диңгез начар, бу камыш начар
Калдырыма мине, кызыл суалчан

Наш червяк кричит:
-Как дела, пойдём танцевать!
-Червяк, почему ты надрываясь поешь?
-Вы очень красивая рыба — поэтому пою!

Безнең суалчан акырып әйтә:
-Хәлләр ничек, балыгым? Биергә әйдә!
-Суалчан, нәрсәгә кычкырып җырлыйсың син?
-Сез балык бик матур, шуңа күрә җырлыйм!

Калдырыма мине, кызыл суалчан
Синең җырлар булмаса, бу диңгез начар
Бу диңгез начар, бу камыш начар
Калдырыма мине, кызыл суалчан

-Прости, червяк, я тебя полюбила
Не оставляй, не оставляй, не оставляй меня
-И я полюбил, рыба, давай глотай меня
Раз такую жизнь нам дал Господь Бог

-Гафу ит, суалчан, мин яраттым сине
Калдырма, калдырма, калдырма мине
-Мин дә яраттым, балык, йотып ал әйдә
Шундый яшәү безгә биргән Аллаһы Тәгәлә

Не оставляй меня, красный червяк
Без твоих песен этот водоём плох
Этот водоём плох, этот камыш плох
Не оставляй меня, красный червяк

Калдырыма мине, кызыл суалчан
Синең җырлар булмаса, бу диңгез начар
Бу диңгез начар, бу камыш начар
Калдырыма мине
Кызыл Суалчан