Tatar Sebep Yok

Bir sebep yok
Gülebilmek için hiçbir sebep yok
Bir sebep yok
Nefes alabilmek için bir sebep yok
Yeniden aynı gün, aynı yüzler
Aynı yalanlar, aynı sözler
Aynı palavralar bitmek bilmez
Umutlu değilim hiçbir şeyden
Yeniden tutunabilir miyim bilmem
Aklımın ucunda birikir kelimeler
Dilime erişemez
Saklanırım kendimden
Gülemiyorum artık bir sebep arıyorum
Katlanamıyorum hiçbir şeye (çok zor)
Kırık bi' aynadan kendimi izliyorum
Alamam nefes
Daha fazlasına gücüm kalmadı
Dokunamam bu kez
Yaralarım henüz yıllanmadı
Bir sebep yok
Gülebilmek için hiçbir sebep yok
Bir sebep yok
Nefes alabilmek için bir sebep yok