Ruzgar Ahmadzada Romans

Öz yaman halımı açdım sənə, diqqət verəsən
O qara gözlərinə azca nəsihət verəsən
Bəlkə, məndən də betər sən vurularsan özünə
Baxmağın şölə sala, aynaya zinət verəsən
Necə üzr istəyim, ey kül ki, dilim lal olmuş?
Qorxuram, əfv edəsən, bir də xəcalət verəsən
Tutar ahım deyibən qorxudan ah çəkməmişəm
Bəs rəvamı mənə, sən bunca məşəqqət verəsən?!
Qul Nizamindir coşan, yoxsa dərin dəryadır?
Sarbanam, bəlkə, vəfadan mənə xələt verəsən?