Ильдар Хуснутдинов Рәхмәт Әни

Жылы куллар җитәкләде мине,
Тормышымның борма юлларында.
Әле дә тоям синең кулларыңны,
Син бит хаман минем уйларымда.

Рәхмәт әни гомер биргәнеңә,
Назлы йөрәк бары синдә генә.
Син булганга, мин дә бала хаман,
Озын гомер сиңа теләп калам.

Барсына да җитте синең көчең,
Рәхмәт әни сабырлыгың өчен.
Барсына да түздең минем өчен,
Иң кадерле, газиз, якын кешем.

Гел бәхетле яшәтәсе килә,
Күреп кенә синең елмайганың.
Озак яшә әни, озак яшә,
Рәхмәт әйтеп сиңа туя(а)лмамын.