Текст песни
Qapını döyən külək, pəncərədə yağışın izi,
Sən oturursan məndən uzaq, səssiz
Mən çalıram nədənsə köhnə, unudulmuş bir akkord,
Bu şəhərin işıqları söndü, yalnız biz qaldıq, dost
Söylə, nəfəsin istimiylə əridib
Buz kimi dondum bu dəli fırtınada?
Bir an belə dönüb baxmadın üzümə,
Deyəsən, getdin artıq yaddaşımda
Vur gitarına qədər, qır telləri, səsi qopardır,
Bu axşam ölüm yox, yeni bir başlanğıcdır
Unutma məni, yoxsa mən səni unuddum?
Bu küçələrdə artıq heç kəs bizi tanımır
Xatirələr çay kənarında səhər dumanı kimi,
Keçmiş deyil, ancaq bir işıq, ancaq parıltı suda
Sənə nə deyim? Hər söz bir yalandır,
Zaman keçir, amma bu yara hələ də təzədir
Dayan, getmə Səslənmir səsim artıq
Dayan, getmə Gözlərimdə yaş yox, ancaq toz
Gecə maşınları sürünür asfaltda izsiz,
Köpük bardaqlarda dibində qalan xatirə
Biz ikimiz itmiş iki səsik,
Bir melodianın bitməmiş son notası
Vur gitarına qədər, qır telləri, səsi qopardır,
Bu axşam ölüm yox, yeni bir başlanğıcdır
Unutma məni, yoxsa mən səni unuddum?
Bu küçələrdə artıq heç kəs bizi tanımır
Vur bir daha vur Səs getdikcə uzaqlaşır
İstəyirəm susun bu şəhər, ancaq bir saniyəlik
Və sən
Sən artıq yoxsan
