Текст песни
Ay yine eksildi gökyüzümden,
İsmini andı rüzgâr sessizce.
Bir gölge geçti kalbimden,
Adını taşıdı düşlerimce...
Yalnızlık bir perde bu gece,
Ardında solgun bir dua var.
Gözlerin düşer hatırıma,
Her seferinde biraz bahar...
Kasım rüyasıydık biz,
Uyanınca kaldı sessizlik.
Bir yaprak düştü omzuma,
Adınla yandı hüzünlük...
Zamana bıraktım sesini,
Rüzgârla savruldu belki de.
Bir anı kadar yakınsın hâlâ,
Unutmak... kelime değil bende.
Geceye sığmayan bir hikâyeyiz,
Sabah olmadan bitti cümlemiz.
Ay, yeniden doğsa bile,
Sen hep Kasım’da kaldın...
